-----------------------

In mijn ouderlijk huis
behangen noemloze gedachten
de muren met een van
waanzin doordrenkt patroon.

Hier blaft een hond
daar knispert een krant
of stopt een vader zijn pijp,
breipennen tikken de tijd voorbij.
Psalmen klinken -monotoon gezongen-
bij het orgel op.

Buiten snellen de wolken grillig langs de hemel voort,
woorden liggen onuitgesproken op mijn tong,
verstomd door afwezige oren.


-----------------------

De huizen huilen,
het water loopt langs de grijze muren omlaag.

I

---------------------

Ratten van de nacht.

Als de nacht valt komen ze uit hun holen gekropen,
de ratten van de nacht.
Koudbloedige creaturen, die zich te goed doen
aan het verval en overblijfselen van de dag.
Zo worden de straten onguur bevolkt door dat
wat het daglicht niet velen kan.

Rammelend in hun karkassen
of zwetend in een amorf bottengestel
maken ze de stad tot een onleefbaar oord.
Zieke geesten zoeken vergetelheid in perverse
handelingen en kruipen -krampachtig houvast zoekend-
over elkaar heen.

Geslachtsdelen -losgekoppeld in ritmisch geweld-
nemen dat wat men geven moet.